Γιατί Δεν Έχεις Πειθαρχία — Και Πώς να το Διορθώσεις

Το πρόβλημα δεν είναι ότι είσαι αδύναμος. Παλεύεις λάθος.

Συγγραφέας: Georgios Gultidis

Μήπως το πρόβλημα δεν είναι ο χαρακτήρας σου;

Όταν δεν τηρείς όσα αποφάσισες, η εύκολη εξήγηση είναι «δεν έχω πειθαρχία». Η φράση μοιάζει οριστική και αφήνει ελάχιστο χώρο για δράση. Αντί να σε βοηθά να εξετάσεις τι συνέβη, μετατρέπει μια δυσκολία στην εφαρμογή σε κρίση για ολόκληρο τον εαυτό σου.

Πριν βγάλεις αυτό το συμπέρασμα, κοίταξε τον τρόπο με τον οποίο προσπαθείς. Είναι σαφές το επόμενο βήμα; Υπάρχει χρόνος; Έχεις προβλέψει τι θα κάνεις όταν το πρόγραμμα ανατραπεί; Οι ερωτήσεις αυτές δεν ακυρώνουν την προσωπική ευθύνη. Την κάνουν πιο συγκεκριμένη.

Οι παρακάτω πέντε λόγοι είναι σημεία πρακτικού ελέγχου, όχι διάγνωση. Σκοπός είναι να βρεις τι μπορείς να αλλάξεις στη διαδικασία σου χωρίς να χρειάζεται πρώτα να γίνεις «άλλος άνθρωπος».

Πέντε λόγοι που αξίζει να εξετάσεις

1. Προσπαθείς να αλλάξεις πολλά ταυτόχρονα

Ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει διαφορετικό ξύπνημα, περισσότερη κίνηση, καθημερινό διάβασμα και πλήρη αναδιοργάνωση της ημέρας δημιουργεί πολλές ταυτόχρονες απαιτήσεις. Αν κάπου δυσκολευτείς, μπορεί να εγκαταλείψεις ολόκληρο το σχέδιο επειδή το αντιμετωπίζεις σαν ένα αδιαίρετο σύνολο.

Διάλεξε μία προτεραιότητα για την επόμενη εβδομάδα. Αν θέλεις να οργανώνεις καλύτερα το πρωινό σου, ξεκίνα προετοιμάζοντας τα απαραίτητα από την προηγουμένη. Άφησε τις υπόλοιπες αλλαγές σε μια λίστα για αργότερα. Η επιλογή μικρότερου πεδίου δεν μειώνει τη σοβαρότητα της προσπάθειας.

2. Το περιβάλλον σου δυσκολεύει τη δράση

Αν θέλεις να συγκεντρωθείς, αλλά όλες οι ειδοποιήσεις παραμένουν ενεργές, το σχέδιο περιλαμβάνει μια προφανή σύγκρουση. Αν κάθε φορά πρέπει να ψάχνεις τα πράγματά σου πριν ξεκινήσεις, η προετοιμασία γίνεται ξεχωριστό εμπόδιο.

Κάνε έναν μικρό έλεγχο του χώρου σου. Τι χρειάζεται να είναι έτοιμο; Τι μπορεί να απομακρυνθεί προσωρινά; Για μια προγραμματισμένη βόλτα, για παράδειγμα, ετοίμασε παπούτσια και ρούχα. Δεν ελέγχεις όλες τις συνθήκες, αλλά μπορείς να οργανώσεις ορισμένες από αυτές.

3. Η πρόθεση δεν έχει γίνει σύστημα

Το «θα προσπαθήσω περισσότερο» δεν σου λέει πότε θα δράσεις. Μετάτρεψέ το σε σχέδιο «αν–τότε»: «Αν τελειώσω το βραδινό, τότε θα σημειώσω την πρώτη αυριανή προτεραιότητα». Διάλεξε ένα σημείο της ημέρας που μπορείς να αναγνωρίσεις εύκολα.

Πρόσθεσε και εναλλακτική: «Αν επιστρέψω αργά, θα γράψω μόνο μία γραμμή». Η εναλλακτική δεν χρειάζεται να γίνει μόνιμη υποχώρηση. Είναι ένας τρόπος να αποφασίσεις εκ των προτέρων πώς θα χειριστείς έναν προβλέψιμο περιορισμό.

4. Τιμωρείς τον εαυτό σου αντί να αξιολογείς

Η αυστηρή αυτοκριτική συχνά ακούγεται σαν ανάληψη ευθύνης: «Είμαι απαράδεκτος, πάλι απέτυχα». Όμως η πρόταση δεν εξηγεί τι πήγε στραβά ούτε τι χρειάζεται να αλλάξει. Δοκίμασε μια ακριβέστερη περιγραφή: «Δεν τήρησα τη δέσμευση, επειδή δεν είχα υπολογίσει τη μετακίνηση».

Η αυτοσυμπόνια εδώ σημαίνει να μιλάς με σεβασμό χωρίς να κρύβεις το γεγονός. Αναγνώρισε την παράλειψη και διάλεξε διορθωτική κίνηση. Δεν χρειάζεται να προσθέσεις περισσότερη δυσκολία την επόμενη ημέρα για να «ξεπληρώσεις» τη σημερινή.

5. Περιμένεις δεξιότητα χωρίς εξάσκηση

Η πειθαρχία αντιμετωπίζεται συχνά σαν χαρακτηριστικό που είτε έχεις είτε δεν έχεις. Δες την πιο πρακτικά: ως δεσμεύσεις που μαθαίνεις να σχεδιάζεις, να εφαρμόζεις και να επανεξετάζεις. Δεν είναι απαραίτητο κάθε δοκιμή να λειτουργήσει από την πρώτη φορά.

Κράτησε σημειώσεις για μία εβδομάδα. Κατέγραψε την πράξη, τη στιγμή και το εμπόδιο. Αν επαναλαμβάνεται η ίδια δυσκολία, άλλαξε ένα στοιχείο και παρατήρησε ξανά. Έτσι η εξάσκηση αποκτά περιεχόμενο αντί να περιορίζεται στην επανάληψη της ίδιας υπόσχεσης.

Μια μικρή άσκηση για σήμερα

Συμπλήρωσε τρεις προτάσεις: «Αυτό που θέλω να κάνω είναι…», «Συνήθως με εμποδίζει…», «Στην επόμενη ευκαιρία θα…». Φρόντισε η τελευταία απάντηση να περιγράφει πράξη, όχι συναίσθημα ή γενικό στόχο.

Αν γράψεις «θα είμαι πιο αποφασιστικός», ρώτησε τι θα φαίνεται διαφορετικό στην ημέρα σου. Ίσως σημαίνει ότι θα ξεκινήσεις μια συγκεκριμένη δουλειά πριν ανοίξεις τα κοινωνικά δίκτυα.

Από την ταμπέλα στην ευθύνη

Στη λογική της Μεθόδου Gultidis, η ψυχική δύναμη δεν χρειάζεται να εκφράζεται ως αδιάκοπη αυστηρότητα. Μπορεί να αρχίζει από την ειλικρινή παραδοχή ότι ο τρόπος σου χρειάζεται αλλαγή.

Μην αναλάβεις σήμερα να διορθώσεις όλη σου τη ζωή. Εντόπισε ένα εμπόδιο, κάνε μία προσαρμογή και όρισε πότε θα τη δοκιμάσεις. Αυτή είναι μια σαφέστερη αφετηρία από την ταμπέλα «δεν έχω πειθαρχία».

Γεώργιος Γκουλτίδης, ιδρυτής του Aretovio.

Όλα τα άρθρα